Man United

Manchester United 20-krotnie zostawał mistrzem Anglii i jest rekordzistą pod tym względem, zdobył także rekordową liczbę 11 Pucharów Anglii i czterokrotnie triumfował w rozgrywkach o Puchar Ligi. Tym samym jest, obok Liverpoolu, jednym z najbardziej utytułowanych klubów piłkarskich w Anglii, a także jednym z najbogatszych i najpopularniejszych na świecie. Największym rywalem klubu z Old Trafford jest Liverpool. W 1991 Manchester United znalazł się na London Stock Exchange, a w maju 2005 został kupiony za prawie 800 milionów funtów przezrodzinę Glazerów.

Manchester United jest marką światową ocenianą przez Forbes na 2,81 miliarda dolarów, co plasuje go na trzecim miejscu wśród klubów piłkarskich, za Realem Madryt i Barceloną^[2].

 

W swoim składzie posiada bardzo wiele gwiazd między innymi : Wayne Rooney, David De Gea , Angel Di Maria, Robin Van Persie , Marcos Rojo , Juan Mata , Adnan Januzaj , Daley Blind , Radamel Falcao itd. 

Real Madryt

Real Madrid Club de Fútbol – hiszpański klub sportowy powstały w 1902 roku^[6]. Słynie głównie z sukcesów istniejącej od chwili założenia drużyny piłkarskiej, która trzydzieści dwa razy zdobyła mistrzostwo Hiszpanii, dziesięć razy Puchar Europy/Ligę Mistrzów, a także wiele innych trofeów, w tym przyznany w 2000 roku przez FIFA tytuł najlepszego klubu w XX wieku^[7]. Od 1947 roku drużyna ta rozgrywa domowe spotkania na stadionie Santiago Bernabéu^[8], nazwanym na cześć byłego prezesa^[9], za czasów którego klub zdobył najwięcej trofeów^[9].

 

Z góry od lewej: Keylor Navas , Sergio Ramos , Toni Kroos , Raphael Varane , Karim Benzema , CristianoRonaldo, Od Lewej z dołu : Gareth Bale , Fabio Coentrao , James Rodriguez , Alvaro Arbeloa , Isco
Oto Drużyna która zdobyła Ligę Mistrzów . W sezonie 2013/2014 .

El Clasico

Od początku rozgrywek piłkarskich w Hiszpanii oba zespoły postrzegane były jako reprezentanci swoich regionów – Katalonii i Kastylii. Rywalizacja obu zespołów miała podłoże polityczne i kulturowe.

Podczas rządów José Antonia Primo de Rivery, a zwłaszcza Francisca Franco tłumiono dążenia Katalończyków do niepodległości. Nadawanie katalońskich imion i używanie katalońskiego języka było zakazane. Z czasem El Clásico zaczęło być postrzegane jako rywalizacja reprezentującej wolność i motto més que un club Barcelony oraz związanego z hiszpańskim centralizmem Realu. Podczas hiszpańskiej wojny domowej prezydent Barcelony, Josep Sunyol zginął z rąk zwolenników Franco.

W latach 50. Alfredo Di Stéfano grał początkowo w FC Barcelona (nie wystąpił jednak w oficjalnym meczu), a następnie przeszedł do Realu Madryt. Okoliczności tego transferu nie są do końca jasne, jednak Argentyńczyk poprowadził królewski klub do największych sukcesów w historii i jest uznawany za najlepszego piłkarza swoich czasów.

W ostatnich latach największym wydarzeniem związanym z rywalizacją dwóch najbardziej utytułowanych klubów Primera División był transfer Luísa Figo. Portugalski skrzydłowy będąc czołową postacią Dumy Katalonii zdecydował się na transfer do największego rywala. Publiczne zapewnianie lojalności w stosunku do katalońskiego klubu, a potem podpisanie wysokiego kontraktu w Realu Madryt wywołały wściekłość wśród Culés, kibiców Barcelony. Figo stał się w Katalonii wrogiem publicznym numer 1, a podczas jego pierwszego meczu w barwach madryckiego klubu na Camp Nou, na boisko poleciały butelki, telefony komórkowe, a nawet głowa świni.

Podczas meczu odbywającego się 10 kwietnia 2010 roku, kibice i zawodnicy uczcili minutą ciszy ofiary katastrofy polskiego Tu-154M w Smoleńsku. Ponadto piłkarze Realu Madryt, solidaryzując się z drugim bramkarzem drużyny, Jerzym Dudkiem, założyli czarne opaski.